1. ÖĞRENCİ BULUŞMASI GÖRÜŞLERİM

Hayata dair önemsediklerimizin aslında ne kadar önemli olduğunu arada bir değerlendirmek gerekiyor sanırım.Kimi zaman aklımızdan atamadığımız bizi çok yoran veya kimi zamanda küçük gibi görünen yada hiç görünmeyen kocaman hadiseler.

Ben 2005 yılına kadar görmezden geldiğim ya da fark etmediğim,bana büyük olaylar gibi görünen yaşantımın küçük ayrıntıları arasında,o büyük gerçekleri gözden kaçırmışım.
Neden 2005 ?
“bir trafik kazası”
hani haberlerde şu kadar ölü bu kadar yaralı diye sunulan kaza haberleri var ya ben o haberlerdeki yaralılardan biri oldum,,
Önceleri her şeyi yitirdiğimi düşündüm,yani kazadan beş ay sonra kendime geldiğimde,, Başarımı,mutluluğumu,bütün gelecek güzel günlerimi  geri gelmeyecekler sandım.

“YANILMIŞIM”
Gerçek başarı işte orda başladı benim için;azim,sabır ve kararlılıkla yeniden başladım hayat yürüyüşüme,hem de bu sefer kaybettiğimi düşündüğüm birçok şeyi geri kazanmanın vermiş olduğu o sonsuz mutlulukla..
Yeniden yürümek,okumak,yazmak,toplamak,çıkarmak,,,
Zordu gerçekten,baya hem de ancak kesinlikle gerçek mutluluk zoru başarmaktı.
Tedavim devam ederken abim vasıtasıyla; Prof .Dr. Resa Aydın hocamızla tanıştım.Kendisi bana böyle bir programın varlığından ve katılabileceğimden bahsetti.

Rengarenk kır çiçeklerinin olduğu bir tepeye giden yamaçta yürümek gibi hayat,yolda başımıza her şey gelebilir.Düşüp,ta en baştan başlamamız gerekebilir.Ve bu sefer elimizdeki materyalleri kaybetmiş bile olabiliriz.Gerçekte elimizde dediklerimiz teferruattan başka bir şey değil,çünkü asıl olan;inanan güçlü bir kalbin varlığını hissetmektir.
Hepimiz aynınız,bu dünyada hiç birimizin diğerinden bir üstünlüğü yok,insanlığı dışında tabi.
Bazen harekete geçmek gözünde büyür insanın korkutur,içindeki güçlü kalbi fark edemeyebilir insan tek başına.O anda tek ihtiyacı olan;birinin elinden tutmak yada birinin elinizden tutmasına imkan vermek.O kadar doğal,insani.
Bizde el ele tuttuk 28 Mart’ta..

Hayatımın en anlamlı,eğlenceli günlerinden birini geçirdim.
Amerika’dan gelen dostlarımızla bir bütün olmanın vermiş olduğu heyecanla,neşeyle birbirimize her konuda yardım ederek,içten bir gün geçirdik.Hayata baktıkları yer beni çok etkiledi.Adeta hayat buymuş dedim,birine yardım etmek bu kadar keyifli olabilirmiş.O gün hiçbir engel görmeden,yüzlerimizdeki mutluluk,gülen gözler çok güzeldi.Farkındalık  yarattığına eminim o günün hepimize,Amerikalı dostlarımızla sosyal,kültürel birçok şey öğrendik birbirimizden.
En önemlisi hepimiz birimiz için olduk,İngilizce/Türkçe dışında aslında hepimiz aynı dili konuştuk gülümseyerek.
Emeği geçen herkese çok teşekkür ediyorum,en kısa zamanda tekrar buluşmak dileğiyle.

Sevgiler,Saygılar.

Burcu ARIK

05/05/2014
546 defa okundu

İstanbul Üniversitesi

34452 Beyazıt/Fatih-İstanbul

Tel: 0 (212) 440 00 00